Newsletter

Regulamin

Reklama

Motoryzacja - Historia

80 lat dookoła świata: jubileusz Opla Kadetta

dokument
pobierz +

Pierwszy Opel Kadett okazał się małą sensacją zarówno pod względem technicznym, jak i cenowym. W latach 1936–1940 w Rüsselsheim — już w tamtych czasach jednej z najbardziej zaawansowanych technologicznie fabryk samochodów w Europie — wyprodukowano ponad 100 000 egzemplarzy tego czteroosobowego modelu. Pierwszy Kadett, ze swoim konstrukcyjnie rewolucyjnym nadwoziem samonośnym, dostępny w wersji sedan lub kabriolet, kosztował zaledwie 2100 marek niemieckich.

Tak korzystny stosunek ceny do wartości i nowoczesne rozwiązania przekształciły pierwszego Kadetta w prekursora przyszłych sukcesów firmy Opel w klasie samochodów kompaktowych. Dotychczas powstało już 11 udanych generacji Kadetta i Astry w tym segmencie. Ponad 24 miliony sprzedanych samochodów marki Opel Kadett i Opel Astra to imponująca liczba i wybitne osiągnięcie. Wszystkie wyprodukowane do tej pory modele kompaktowe marki Opel ustawione jeden za drugim mogłyby przekroczyć magiczną granicę 100 000 kilometrów i ponad dwukrotnie opasać Ziemię wzdłuż równika. Kompaktowe Ople sukcesywnie przyczyniały się do zapewnienia mobilności szerokiej grupie klientów, zwłaszcza w czasach gospodarczych zawirowań. W najnowszych generacjach modeli zastosowano technologie i innowacje znane z wyższych segmentów w cenach akceptowalnych dla większej liczby kierowców. Na nowego Opla Astrę wprowadzonego na rynek w 2015 roku wpłynęło już 275 000 zamówień z całej Europy.

1936–1940: Opel Kadett 1 — samochód dla mas

Ten szybki, czteroosobowy samochód osiągał prędkość prawie 100 km/h i w niedługim czasie zdobył przychylność ogółu społeczeństwa. Zbierał także dobre recenzje w prasie: „Od pierwszych jazd próbnych wiadomo było, że Kadett nie jest zwyczajnym pojazdem w swojej klasie cenowej”, napisała 5 grudnia 1936 roku niemiecka gazeta „Braunschweiger Tageszeitung”. Podwozie z niezależnym przednim zawieszeniem typu Dubonnet oraz tylna oś na resorach piórowych pochodziły z Opla Olympii, a czterocylindrowy bocznozaworowy silnik z żeliwa szarego zapożyczono z Opla P4. Zapewniał on moc 23 KM przy pojemności skokowej 1073 cm 3. Na niską cenę samochodu w istotny sposób wpłynęło także odejście od systemu modułowego. Podobnie jak większa Olympia, którą Kadett przypominał z wyglądu, był to nowoczesny samochód. Wyróżniał się harmonijnymi proporcjami hatchbacka i zintegrowanymi reflektorami.

Kadett prezentował się atrakcyjnie, podobnie jak większa Olympia, którą zresztą przypominał. Wyróżniał się harmonijną sylwetką fastbacka i zintegrowanymi reflektorami. W ramach faceliftingu w 1938 roku wprowadzono nową atrapę chłodnicy w stylu art deco. Dziś eksperci uznają ten model za generację przejściową.

Od Kadetta do Admirala

„Zwrotny, wszechstronny i posłuszny wszystkim poleceniom kierowcy, zupełnie jak kadet rozpoczynający karierę” — napisano o nowym Oplu w „Kölnische Zeitung” w 1936 roku. Nazwa „Kadett” była tak samo nowa jak segment, do którego samochód ten należał. Kompaktowe Ople były oferowane pod tą nazwą przez ponad pół wieku, aż do debiutu pierwszej Astry w 1991 roku. Firma wprowadziła jeszcze dwie linie modeli z nazwami nawiązującymi do stopni w niemieckiej marynarce. Były to Ople Admiral i Kapitän z 1937 i 1938 roku.

Samonośne nadwozie i niezwykle nowoczesna technologia produkcji

Po Olympii, która była pierwszym niemieckim produkowanym seryjnie pojazdem z całostalowym nadwoziem samonośnym, również Kadett otrzymał taką konstrukcję. Miała ona wiele zalet w porównaniu z klasycznym nadwoziem drewnianym zbudowanym na ramie. Niższa masa przekładała się na poprawę właściwości jezdnych i zmniejszenie zużycia paliwa, a sztywniejszy przedział pasażerski i niżej położony środek ciężkości zwiększyły bezpieczeństwo. Samonośna konstrukcja umożliwiła wprowadzenie nowej, stosowanej do dziś metody produkcji: nadwozie i zespół napędowy (silnik, skrzynia biegów, osie) są łączone na linii produkcyjnej z pomocą podnośników hydraulicznych. Kadett był produkowany w Rüsselsheim. W 1936 roku firma Opel dysponowała najnowocześniejszą kuźnią matrycową i największą tłocznią nadwozi w Europie.

Świeża stylistyka i innowacyjna technologia

Zintegrowane z nadwoziem reflektory zamiast staromodnych, montowanych osobno lamp nadawały Kadettowi świeży wygląd. To właśnie Opel zapoczątkował popularność nowoczesnego wzornictwa samochodów w Europie. Jeszcze w latach 30. XX wieku, wkrótce po włączeniu firmy w struktury Grupy General Motors, z inicjatywy głównego projektanta GM, Harleya Earla, w Rüsselsheim utworzono dział projektowania.

Dużo samochodu w przystępnej cenie: już w 1936 roku pierwszy Kadett charakteryzował się korzystnym stosunkiem ceny do wartości, demokratyzując atrybuty luksusu. Takie podejście stało się typowe dla marki Opel. Hydrauliczne hamulce wszystkich czterech kół, trójkątne uchylne okienka zapewniające wentylację bez przeciągów oraz dostępny od wewnątrz „pyłoszczelny” bagażnik były wówczas czymś nadzwyczajnym w tej kategorii samochodów. Kadett miał to wszystko w standardzie.

Był to pierwszy model Opla, w którym zastosowano opracowany wewnętrznie gaźnik dolnossący z tzw. zwężką Venturiego. W tym elemencie, którego nazwa pochodzi od nazwiska włoskiego fizyka Giovanniego Battisty Venturiego (1746–1822), paliwo miesza się z powietrzem przed zaworem przepustnicy. Zwężka Venturiego to rurka o gładkich ściankach z wewnętrznym przewężeniem. Kiedy przepływające przez nią powietrze dociera do przewężenia, musi w tym miejscu przyspieszyć. W rezultacie powstaje podciśnienie (tak jak na górnej powierzchni skrzydła w samolocie). W punkcie przewężenia podawana jest benzyna. Paliwo zostaje zassane przez podciśnienie i przechodzi do dalszej części układu.

Generacje powojenne: od Kadetta A do najnowszej Astry

1962–1965: Opel Kadett A — owoc cudu gospodarczego

Pojemny bagażnik i dużo miejsca dla czterech osób, a ponadto nowy, dynamiczny silnik i niskie koszty utrzymania sprawiły, że Kadett A odniósł wielki sukces, a firma Opel wyprodukowała w latach 1962–1965 niemal 650 000 egzemplarzy tego modelu. Dwudrzwiowe nadwozie typu notchback prezentowało się profesjonalnie i nowocześnie. Linia boczna przebiegała nisko, a zapewniające dobrą widoczność panoramiczne okna i biegnąca wzdłuż boku listwa dekoracyjna podkreślały wydłużoną sylwetkę. Przednie błotniki otaczały reflektory, a kształt tylnych przypominał płetwy. Właściciele tradycyjnych małych samochodów byli pod wrażeniem przestronnego wnętrza. Bagażnik mieścił naprawdę dużo, a korek zbiornika paliwa znajdował się na zewnątrz! „Opel Kadett, w skrócie: OK. Już nigdy nie poczujesz zapachu benzyny w bagażniku” — napisali specjaliści do spraw reklamy firmy Opel, nie mogąc powstrzymać się od drobnej złośliwości pod adresem konkurencji z Wolfsburga. Nowoczesny, umieszczony z przodu silnik chłodzony cieczą to kolejna duża przewaga konstrukcyjna Kadetta nad Garbusem. Czterocylindrowa jednostka o pojemności 993 cm3 osiągała moc 40 KM, a od marca 1963 roku była także stosowana w nowym Oplu Kadett Caravan.

1965–1973: Opel Kadett B — „Das Auto”

Powiedziawszy A, trzeba było powiedzieć B, więc w 1965 roku pierwszy model zastąpiono nową serią. Mierzyła ponad 4 metry, była zatem sporo dłuższa od poprzedniej. Jeśli chodzi o sylwetkę, projektanci inspirowali się pomysłami kolegów zza oceanu. Spłaszczony i łagodnie opadający tył nawiązywał do popularnych w USA nadwozi typu fastback. W 1966 roku „Automobil Illustrierte” obiecywał: „Doświadczysz mocy i szybkości, zanim jeszcze usłyszysz silnik”. W modelu przybyło nie tylko centymetrów, ale i koni mechanicznych. Inżynierowie firmy Opel o 3 mm zwiększyli średnicę cylindra w czterocylindrowym silniku. Podstawowa jednostka o pojemności 1078 cm3 osiągała moc 45 KM. Dostępny był także silnik 1.1 S o wyższym stopniu sprężania i mocy 55 KM.

Ten model Kadetta szybko odniósł sukces, a od września 1965 r. do lipca 1973 r. wyprodukowano ponad 2,6 miliona sztuk. Jego powodzenie nie ograniczało się jednak tylko do kraju produkcji. W 1966 roku eksport przekroczył 50% — Kadetta można było kupić w 120 krajach świata.

1973–1979: Opel Kadett C — sportowiec

Kadett C miał wiele twarzy: uniwersalny model rodzinny, elegancki drugi samochód z praktyczną tylną klapą lub wyczynowe sportowe coupé w barwach wojennych. W latach 1973–1979 wyprodukowano ich aż 1,7 miliona. Kadett C z napędem na tylną oś zadebiutował w sierpniu 1973 roku. Wyróżniał się oszczędnie zaprojektowaną sylwetką i dwuwahaczowym zawieszeniem przedniej osi. Charakterystyczne cechy jego stylistyki to płaska osłona chłodnicy, pokrywa silnika z przetłoczeniem będącym znakiem rozpoznawczym marki oraz pas przedni w formie spoilera. „Kadetta nie tylko wyjątkowo dobrze się prowadzi — został też precyzyjnie zaprojektowany i starannie wykonany. Jest niewymagający w utrzymaniu, łatwy w naprawie i ekonomiczny w eksploatacji” — zachwalali specjaliści testujący samochody w numerze 20/73 magazynu „auto motor und sport”. Potężna wersja GT/E zadebiutowała w 1975 roku na IAA we Frankfurcie. Silnik 1.9 z wtryskiem Bosch L‑Jetronic rozwijał moc 105 KM i rozpędzał ważącego zaledwie 900 kg Kadetta do 184 km/h.

1979–1984: Opel Kadett D — samochód z napędem na przednią oś

Czwarta generacja powojennego Kadetta wprowadziła firmę Opel w nową epokę w klasie kompaktowej. Pierwszy model Opla z napędem na przednią oś zadebiutował na Międzynarodowym Salonie Motoryzacyjnym we Frankfurcie w 1979 roku jako nowocześnie wyglądający Kadett D. Jego nadwozie prezentowało się naprawdę atrakcyjnie. Chociaż nowy model był o 126 mm krótszy od poprzednika i mierzył 3998 mm, jego wnętrze było dłuższe i znacznie obszerniejsze niż wielu konkurentów. Z tradycji wyłamywały się nie tylko układ napędowy i podwozie z tylną belką skrętną: Kadett został też wyposażony w nowy silnik 1.3 OHC, osiągający moc 60 lub 75 KM. Rewolucyjna była także oferta wariantów nadwozia. Oprócz obszernego kombi o pojemności bagażnika wynoszącej aż 1425 litrów, dostępne były tylko fastbacki z mocno pochyloną tylną szybą. W styczniu 1983 roku nadszedł czas na sportowego Kadetta GTE, który dzięki czterocylindrowemu silnikowi 1.8 o mocy 115 KM rozwijał prędkość 187 km/h. Do innych modyfikacji technicznych zaliczały się: niższe i bardziej zwarte podwozie, nowe tłumiki drgań układu kierowniczego oraz wewnętrznie wentylowane przednie tarcze hamulcowe. W sumie w latach 1979–1984 wyprodukowano 2,1 miliona samochodów Opel Kadett D.

1984–1991: Opel Kadett E — aerodynamiczny mistrz świata

Drugi Kadett z napędem na przednią oś, produkowany w latach 1984–1991, uzyskał tytuł „Samochodu Roku 1984” i był absolutnym zwycięzcą. Liczbą 3 779 289 sprzedanych egzemplarzy ustanowił w swoim czasie rekord wśród modeli marki Opel i był prawdziwym mistrzem świata pod względem właściwości aerodynamicznych. W 1984 roku inżynierowie firmy Opel trafili w dziesiątkę. Oparty na konstrukcji swoich poprzedników, ale z całkowicie nową stylistyką nadwozia typu hatchback, Kadett E miał przed sobą świetlaną przyszłość. Kadett D ze współczynnikiem oporu aerodynamicznego równym 0,39 był najlepszy w swojej klasie, ale wynik ten bladł w porównaniu z wartością, jaką uzyskał jego następca. Po 1200 godzinach testów w tunelu aerodynamicznym model E osiągnął fenomenalny wynik 0,32. Wersja sportowa GSi ze współczynnikiem oporu powietrza 0,30 i czołową powierzchnią oporu aerodynamicznego 0,57 m2 stała się najbardziej aerodynamicznym hatchbackiem na świecie. Klienci szybko przekonali się do sylwetki samochodu. Już po kilku miesiącach nowy model okazał się wielkim sukcesem. Rok 1987 zaowocował zarejestrowaniem 625 000 nowych Kadettów E w całej Europie. Do tego czasu wersja kombi wspięła się już na szczyt w swojej klasie. Od jesieni 1985 roku wariant notchback znów był w ofercie, po raz pierwszy od czasów Kadetta C, a sportowa odmiana GSi stawała się kultowa. Pojawienie się w 1987 roku legendarnego 16‑zaworowego silnika zostawiło konkurencję daleko w tyle.

1991–1997: Opel Astra F — bestseller

W latach 1991–1997 wyprodukowano około 4,13 miliona egzemplarzy Astry F, co sprawiło, że był to najlepiej sprzedający się model w całej historii firmy Opel. Prace rozwojowe skoncentrowały się na połączeniu nowoczesnej stylistyki z przestronnym wnętrzem, większą wygodą i naciskiem na ochronę środowiska.

Następca Kadetta przejął nazwę po swojej brytyjskiej siostrze (czwarta generacja Kadetta była od 1980 roku sprzedawana w Wielkiej Brytanii jako Vauxhall Astra). Wprowadzając nowy model, firma Opel — na niespotykaną dotąd skalę — skupiła się również na bezpieczeństwie. Wszystkie Astry były oferowane z aktywnym systemem pasów bezpieczeństwa z napinaczami (z przodu) i regulowaną wysokością, siedziskami foteli zapobiegającymi wysunięciu się spod pasów bezpieczeństwa oraz ochroną boczną w postaci podwójnych stalowych wzmocnień rurowych we wszystkich drzwiach. Po raz pierwszy też wszystkie silniki wyposażono w katalizatory.

1998–2004: Opel Astra G — samochód wszechstronny

Wiosną 1998 roku Astra z nadwoziem utrzymanym w stylistyce coupé była dostępna od początku jako trzy- i pięciodrzwiowy hatchback oraz kombi. Później wprowadzono także nadwozia typu sedan notchback, coupé i kabriolet. Idąca z duchem czasu niezależna stylistyka, dynamiczna konstrukcja podwozia i technologia zespołu napędowego oraz prawie dwukrotnie wyższa sztywność na zginanie i skręcanie w porównaniu z poprzedniczką to tylko niektóre cechy wyróżniające zupełnie nową Astrę drugiej generacji. W pełni ocynkowane nadwozie sprawiło, że samochód długo utrzymywał swoją wartość. Bezpieczeństwo aktywne wzmocniono zwiększeniem o 30 procent jasności przezroczystych reflektorów halogenowych z żarówkami H7, całkowicie przeprojektowano też podwozie z systemem DSA. Zapewniało ono komfort, zwrotność i bezpieczeństwo prowadzenia nawet przy pełnym obciążeniu. Rozstaw osi wydłużono o około 10 cm, co pozwoliło na powiększenie wnętrza, w szczególności w okolicach kolan pasażerów tylnych siedzeń. Objętość bagażnika wynosiła 370 litrów.

2004–2009: Opel Astra H — potęga klasy kompaktowej

Dwanaście silników osiągających od 90 do 240 KM oraz siedem wariantów nadwozia dawało tak wyjątkowo duży wybór wersji Astry H, że sprzedano ich ponad 2,7 mln egzemplarzy. Kiedy uruchomiono produkcję w marcu 2004 roku, trzecia generacja Opla Astra mogła się poszczycić nowatorską stylistyką, wysoką dynamiką jazdy oraz mnóstwem nowinek technicznych, dzięki czemu bez trudu wygrywała testy porównawcze w specjalistycznych publikacjach motoryzacyjnych. Technologiczne wyróżniki Astry to adaptacyjny system podwozia IDSPlus z elektronicznie sterowanym systemem tłumienia (CDC), do tej pory oferowanym tylko w samochodach luksusowych oraz sportowych, a także reflektory adaptacyjne (AFL) z funkcją dynamicznego oświetlania zakrętów (DCL). Astra H wyróżniała się też wysokim poziomem bezpieczeństwa. Organizacja ochrony konsumentów Euro NCAP (European New Car Assessment Programme) przyznała Astrze najwyższą ocenę (5 gwiazdek) za ochronę dorosłych pasażerów. Z ogólnym wynikiem 34 punktów bestsellerowy samochód został uznany za jeden z najbezpieczniejszych sedanów w klasie kompaktowej.

2009–2015: Opel Astra J — stylowa sztuka

Opel Astra J — połączenie artystycznej wrażliwości z niemiecką precyzją — nie tylko odzwierciedlał nową filozofię stylistyczną firmy, lecz także wspomagał kierowcę licznymi rozwiązaniami technicznymi, które znacznie przyczyniły się do sukcesu Insignii, bestsellera klasy średniej. Przednia kamera Opel Eye rozpoznawała znaki drogowe, informując kierowcę o ograniczeniach prędkości i zakazach wyprzedzania. System ostrzegał także przed niekontrolowanym opuszczeniem pasa ruchu. Dzięki reflektorom adaptacyjnym z systemem AFL+ Astra mogła doświetlać drogę na zakręcie, a w razie potrzeby także automatycznie przełączyć światła z drogowych na mijania lub odwrotnie. Nowe podwozie z opcjonalnym zawieszeniem adaptacyjnym FlexRide pozwalało w pełni wykorzystać dynamiczne możliwości samochodu. Nowa konstrukcja tylnej osi z drążkiem Watta gwarantowała przyjemność z jazdy, lepsze prowadzenie, stabilność oraz maksymalny komfort. Kierowcy Astry otrzymali także nowe przednie fotele, opracowane zgodnie z najnowszymi ustaleniami w zakresie bezpieczeństwa i ergonomii oraz opatrzone certyfikatem niezależnej organizacji ekspertów w dziedzinie medycyny i profilaktyki chorób kręgosłupa AGR („Akcja na rzecz Zdrowych Pleców”).

Od 2015 roku: Opel Astra K — Samochód Roku 2016

Nowy Opel Astra — lżejszy nawet o 200 kg, przestronniejszy w środku mimo krótszego nadwozia i bardziej oszczędny dzięki zastosowaniu wyłącznie silników nowej generacji — to jakościowy skok w rozwoju aut kompaktowych, nagrodzony tytułem Samochodu Roku 2016. Kompaktowy Opel jest oferowany w wersji hatchback i jako przestronne kombi Sport Tourer. Firma Opel otrzymała mnóstwo zamówień jeszcze przed oficjalną premierą na Salonie Motoryzacyjnym we Frankfurcie w 2015 roku. Do dziś na najnowszą generację Astry zdecydowało się już 275 000 klientów.

Kontynuując tradycję zapoczątkowaną przez Astrę G, nowa Astra K także wyróżnia się technologią oświetlenia. Jest pierwszym samochodem z segmentu kompaktowego, w którym zastosowano adaptacyjne matrycowe reflektory LED IntelliLUX®, zarezerwowane dotychczas dla luksusowych i prestiżowych modeli klasy premium. Kierowcę wspomagają systemy nowej generacji, takie jak rozpoznawanie znaków drogowych, asystent pasa ruchu z ostrzeżeniem przed niesygnalizowaną zmianą pasa ruchu, a także system monitorowania odległości od poprzedzającego pojazdu z alarmem kolizyjnym i funkcją hamowania przedkolizyjnego. Ponadto w nowej Astrze K jak zwykle zadbano o dobre samopoczucie podróżujących nią osób, wyposażając ją w nowo zaprojektowane, ergonomiczne fotele z certyfikatem AGR („Akcja na rzecz Zdrowych Pleców”). Co więcej, nowe przednie fotele mogą być wzbogacone o system wentylacji i funkcję masażu!

inf/zdj OPEL
 
 


Reklama